ویژگی ‌های یک رابطه عاطفی سالم چیست

به قلم حسن بیات روانشناس بالینی

اینکه ما بتوانیم با فردی دیگر رابطه عاطفی سالمی برقرار کنیم بسیار مهم ‌تر از صرف برقراری ارتباط است. بسیاری از افراد صرف‌ نظر از توجه به سلامت روابط خود، فقط به دنبال برقراری ارتباط یا ازدواج با جنس دیگر هستند، بگذریم از اینکه همه می ‌گویند (یک رابطه عاطفی خوب می‌خواهم). وقتی که ما یک رابطه عاطفی نا‌سالم را به همان شکل ادامه می‌ دهیم، دیر یا زود از آن رابطه آسیب می ‌خوریم و چه بسا مجبور به ترک رابطه می ‌شویم. داشتن یک رابطه عاطفی سالم یکی از مهم ‌ترین‌ مسائل زندگی است که باید بسیار برای آن وقت و انرژی صرف کنیم زیرا تاثیر بسیار زیادی بر زندگی و روان ما دارد.

مرکز مشاوره بیات

۱_ در یک رابطه عاطفی سالم، طرفین از یک دیگر انرژی مثبت دریافت می ‌کنند. در روابط عاطفی سالم تمامی هیجانات چه مثبت و چه منفی، می ‌توانند حضور داشته باشند اما آنچه بسیار اهمیت دارد این است که دو طرف رابطه بر یک دیگر تاثیر هیجانی مثبتی بگذارند. در روابطی که پر از ناراحتی، شکایت، رنجش، خشم و متمرکز بر اختلافات و تفاوت‌ ها است، هرگز نمی ‌توان شادی و سرزندگی را برای مدتی طولانی تجربه و حفظ کرد. در روابط عاطفی سالم وقتی زن و مرد رابطه در کنار هم قرار می‌گیرند، حتی اگر حال خوشی نداشته باشند هم به ‌خاطر تاثیرگذاری مثبت طرف مقابل حالشان تغییر می ‌کند. البته ناگفته نماند که قرار نیست این اتفاق همیشه رخ دهد و گاهی میان دو طرف بحث اتفاق می ‌افتد یا هر دو طرف حال خوشی ندارند و… اما غالبا این ‌طور خواهد بود که رابطه به هر دو طرف احساس شادی و آرامش بیشتری می ‌دهد. این انرژی مثبت خود به خود به وجود نمی ‌آید، بلکه ناشی از مهارت ‌های برقراری ارتباط دو طرف در رابطه است که باعث می‌ شود به یک دیگر انرژی مثبت، شادی و آرامش منتقل کنند، مانند مهارت گوش دادن فعال یا گفت ‌و گوی موثر.

۲_ در یک رابطه عاطفی سالم، افراد با هم اختلاف نظر دارند و به راحتی می ‌توانند با هم درباره تفاوت‌ هایشان صحبت کنند. اگر در رابطه‌ ای دو طرف رابطه نتوانند اختلاف نظر یا تفاوت‌ های خود را بیان کنند رابطه به قالب انکار و عدم پذیرش می ‌رود، در این ‌صورت وابستگی، پنهان کاری، شرم و ترس از جدایی رخ می ‌دهد. با وجود این تبعات رابطه آلوده شده و احتمال جدایی بسیار بالا می‌ رود. در روابط سالم دو طرف رابطه می ‌توانند نظری مخالف یکدیگر داشته باشند یا با هم تفاوت‌ هایی داشته باشند، اما با پذیرش یک دیگر به رابطه خود ادامه دهند. در بسیاری از موارد، آنچه روابط را به هم می ‌زند تفاوت‌ های افراد نیست، بلکه عدم پذیرش یکدیگر و عدم همدلی با یکدیگر است. آنچه یک رابطه را سالم نگه می‌ دارد در حقیقت این است که دو طرف بدانند که تفاوت ‌هایی با یکدیگر دارند، این تفاوت ‌ها را بشناسند، یکدیگر را با این تفاوت‌ ها بپذیرند و با هم همدلی کنند. البته گاهی این تفاوت ‌ها آن قدر فاحش است که موجب می‌ شود دنیای طرفین به کلی با هم تفاوت داشته و قابل جبران نباشد، در این ‌صورت اصلا بهتر است که رابطه‌ ای شکل نگیرد.

۳_ نقش حرمت و احترام در روابط عاطفی سالم بسیار پر‌رنگ است. یکی از مهم‌ترین ارکان رابطه سالم حفظ حرمت، حریم و احترام یک دیگر است. توهین و بی ‌احترامی به یک دیگر، تجاوز به حریم و خط قرمز‌ های یک دیگر و خدشه ‌دار کردن حرمت ‌ها رابطه را آلوده می‌ کنند. بسیاری از افراد بی ‌احترامی و توهین به یک دیگر را صمیمیت می ‌دانند، چنین کاری هرگز صمیمیت نیست، بلکه صمیمیت سالم رابطه را نیز از بین می ‌برد. بنابراین، اگر می ‌خواهید رابطه عاطفی سالمی داشته باشید، به خط قرمز‌ های یک دیگر که فردیت و ارزش فردی را مشخص می ‌کنند، تجاوز نکنید، با یکدیگر محترمانه صحبت کنید، یک دیگر را تحقیر نکنید و به هم برچسب ‌های منفی نزنید، به آزادی‌ های اولیه و قوه اختیار یک دیگر احترام بگذارید، اصولی برای رابطه تعریف کنید و هر دو طرف به آن پایبند بمانید.

۴_ در روابط عاطفی سالم، طرفین حامی یکدیگر هستند. حمایت کردن، پذیرش و دوست داشتن طرف دیگر رابطه به او حس امنیت و اعتماد می ‌دهد. رابطه عاطفی سالم تمامی این موارد را در خود جای می‌ دهد. انسان‌ ها با هم ارتباط برقرار می‌ کنند تا به آرامش برسند و رابطه ‌ای که آرامش ندارد، رابطه سالمی نیست. در یک رابطه سالم دو طرف رابطه همدیگر را از لحاظ عاطفی، ذهنی و فکری، مادی، رشد شخصیتی، استقلال فردی و مادی حمایت می‌ کنند. نیاز به توجه، تحسین، دوست داشته شدن و پذیرفته شدن در زمره نیاز‌ های عاطفی ‌هستند که در رابطه باید به آن ها توجه داشت. نیاز به هم فکری و آرامش ذهن نیاز ذهنی و فکری است که باید در یک رابطه از جانب هر دو طرف در نظر گرفته شود. نیاز به استقلال فردی، رشد و پیشرفت شخصیتی در یک رابطه باید تامین شود. در روابطی که وابستگی و چسبندگی در آن ها زیاد است، یا از طرفی دیگر، در روابطی که بی‌ توجی و بی ‌میلی در آن ها زیاد است، این نیاز‌ ها تامین نمی ‌شود. بنابراین، این نوع روابط سمی هستند که یا باید از آن ها بیرون رفت یا با تلاش هر دو طرف آن رابطه را ترمیم کرد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *